دوره 13، شماره 2 - ( پژوهش های سیاسی جهان اسلام شماره تابستان 1402 )
جلد 13 شماره 2 صفحات 120-103 |
برگشت به فهرست نسخه ها
استادیار دانشگاه بین المللی اهل بیت(ع)،تهران،ایران ، Boghairyali@abu.ac.ir
چکیده: (4313 مشاهده)
از دیدگاه برخی از صاحبنظران بسیاری از تحولات واقع شده در دهه اول و دوم قرن بیست و یک خاورمیانه انقلاب است. با این حال، اگر انقلاب را در معنای دقیق و سنتی آن تعریف نمائیم و میان انواع مختلف بی‌ثباتی تمییز قائل شویم، نمی‌توان نام انقلاب را جز بر تعداد معدودی از تحولات و آن هم با اما و اگر عنوان نمود. از طرف دیگر، همواره ریسک وقوع انقلاب در این منطقه زیاد بوده است و همین موضوع می‌تواند ضرورت توجه و بررسی دائم این تحول را خاطر نشان سازد. کودتا نیز تحول دیگری است که البته، برخلاف انقلاب، بارها به وقوع پیوسته است. نکته آن است که برخی از کودتاهای این منطقه بعد از مدتی ویژگی‌های انقلاب را به خود گرفته‌اند و از این رو با مشارکت توده همراه گشته‌اند. لذا، در بسیاری از مواقع خطوط تمییز میان کودتا و انقلاب کمرنگ می‌شوند. این مسئله ضرورت بررسی کودتا را نیز دوچندان ساخته است. از میان سؤالات مختلف، چرایی وقوع این تحولات همواره یکی از سؤالات مهم بوده است. این اثر با مطالعه کشورهای عرب خاورمیانه در بازه زمانی 2015-1992 و با بهره بردن از کارشناسان ایرانی در تکنیک دلفی فازی، به ترتیب 6 و 4 عامل را به عنوان عوامل عمده و کلیدی وقوع انقلاب و کودتا شناسایی نمود. این عوامل تنها 20 درصد از کلیه عوامل هستند، ولی از ضریب تأثیرگذاری 80 درصدی در وقوع تحولات مذکور برخوردارند.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |