دوره 12، شماره 3 - ( پژوهش های سیاسی جهان اسلام شماره پاییز 1401 )
جلد 12 شماره 3 صفحات 28-1 |
برگشت به فهرست نسخه ها
امیر نیاکوئی*1 
، ویدا حاجی2
، ویدا حاجی2
1- دانشیار گروه علوم سیاسی دانشگاه گیلان،ایران( نویسنده مسئول ) ، niakoee@gmai.com
2- کارشناس ارشد مطالعات منطقه ای، دانشکده روابط بین المل ،تهران،ایران.
2- کارشناس ارشد مطالعات منطقه ای، دانشکده روابط بین المل ،تهران،ایران.
چکیده: (2333 مشاهده)
بررسی سیاست خارجی ایران در قبال بحران سوریه موضوع پراهمیتی است که در رابطه با آن رویکردهای مختلفی وجود دارد. در این پژوهش با توجه به نقش حمایتی پررنگ ایران در تداوم حکومت سوریه به این پرسشها پرداخته میشود که سیاست خارجی ایران در قبال بحران سوریه را در قالب چه نظریهای بهتر میتوان تبیین کرد؟ این سیاست تا چه میزان موفقیتآمیز بوده و چه پیامدهایی را به همراه داشته است؟ یافتههای پژوهش حاکی از آن است که سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در سوریه عمدتا وجه امنیتی داشته و معطوف به مقابله با تهدیدات، و حفظ نفوذ منطقهای بوده لذا تبیین آن از منظر رهیافت واقعگرایی و به طور خاص نظریه موازنه تهدید مناسبتر است. این سیاست در مهار تهدیدات امنیتی مستقیم به ویژه قدرتگیری گروههای تکفیری در حوزه منطقهای غرب ایران و همچنین حفظ نفوذ منطقهای جمهوری اسلامی، موفقیتآمیز بوده با این حال برخی کاستیها و پیامدها را نیز به همراه داشته که میتوان به گسترش شکافهای مذهبی در منطقه و همچنین افول قدرت نرم جمهوری اسلامی ایران و گروههای همسو در جهان عرب اشاره کرد. از طرف دیگر، نگاه محدود امنیتی نظامی به حوزه سوریه و ضعف دیپلماسی اقتصادی ایران، و همچنین کنشهای سایر بازیگران تاثیرگذار در سوریه مانند روسیه برای گسترش حوزه نفوذ نیز بر منافع ایران در این منطقه تاثیرات منفی داشته است. در این پژوهش از روش تحلیلی توصیفی استفاده شده و روش جمع آوری اطلاعات نیز کتابخانهای است.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |