دوره 13، شماره 3 - ( پژوهش های سیاسی جهان اسلام شماره پاییز 1402 )
جلد 13 شماره 3 صفحات 70-53 |
برگشت به فهرست نسخه ها
استادیار گروه علوم سیاسی، دانشگاه پیام نور،تهران ،ایران ، ahmadshohani51@pnu.ac.ir
چکیده: (3119 مشاهده)
در سالهای ابتدایی روی کار آمدن حزب عدالت و توسعه، ترکیه در مسیر رشد اقتصادی، اداری سیاسی و رویکرد صفر کردن مشکلات در روابط خارجی بود. اما بعد از کودتای نافرجام 2016 و اتخاذ سیاستهای توسعهطلبانه رجب طیب اردوغان به ویژه در مسایل منطقه ای، و همین طور سیاست دوری از غرب ،اکنون بحران در اقتصاد و سیاست داخلی این کشور وارد مرحلهی حساسی شده است.دولت اردوغان برای مقابله با بحران های داخلی و خارجی ، راهحل اقتدارطلبانهای را در پیشگرفته است. در این مقاله، ابتدا رویکرد اردوغان در روابط خارجی را بررسی کرده ،سپس به دنبال بررسی تأثیر سیاستهای توسعهطلبانه اردوغان بر تشدید بحران داخلی خواهیم بود . این مقاله بر پایه روش توصیفی – تحلیلی، با گردآوری دادههای کتابخانهای و در چارچوب نظریه سازه انگاری تدوین گردیده است. در این راستا سؤال اصلی تحقیق این است که سیاستهای توسعهطلبانه اردوغان چه تأثیری بر تشدید بحران داخلی در ترکیه داشته است؟ در پاسخ به سؤال فوق ، این فرضیه مورد آزمون قرار گرفت که تداوم سیاستهای توسعهطلبانه و یکجانبه گرایانه حزب حاکم ،به تشدید مشکلات داخلی به ویژه اقتصادی در این کشور منجر شده است. یافتههای تحقیق نشانگر ان است ، سیاستهای اقتدارطلبانه ، توسعهطلبانهی و یکجانبه گرایانه اردوغان (در داخل وخارج )باعث تعمیق و تشدید بحران های داخلی (سیاسی-اقتصادی و..) گردیده است.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |