دوره 7، شماره 1 - ( پژوهش های سیاسی جهان اسلام 1396 )                   جلد 7 شماره 1 صفحات 23-44 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشگاه پیام نور
2- دانشگاه پیام نور ، samira.motaghi@gmail.com
چکیده:   (756 مشاهده)
      حق محیط زیست یکی از مصادیق چهارگانه حقوق همبستگی است که در کنار سایر حقوق شهروندی و حتی پیشرو تر از آنان ( به دلایل مختلف به ویژه وفاق نسبی کشورهای درحال توسعه و توسعه یافته نسبت به ضرورت حفاظت از محیط زیست و همچنین به دلیل نگرانی مشترک بشریت از پیامدهای زیانبار تخریب محیط زیست)، حکومتهای مختلف اعم از توسعه یافته و درحال توسعه را به تحلیل و تفحص در باب خود، تحت عناوینی چون حقوق ملی و بین المللی محیط زیست واداشته و ضرورت توجه به این حق مسلم بشری و اعمال قوانین نظارتی در راستای اجرای آن، میزان توسعه یافتگی کشورها در این حوزه را مشخص می کند.
  با توجه به نظارت مستقیم حکومتها، در راستای پیاده سازی این مهم و نظر به اهمیت توسعه یافتگی اقتصادی- اجتماعی و سیاسی کشورها در توسعه زیست محیطی، پژوهش حاضر به بررسی این مسأله با دو رویکرد توصیفی – تحلیلی و مدل سازی پرداخته و با واکاوی تأثیر گذاری شاخص های توسعه حکومت جمهوری اسلامی ایران در دوره زمانی 1380 تا 1395، بر توسعه زیست محیطی، به بحث و بررسی پیرامون نقش حاکمیت (حکومت) در توسعه زیست محیطی جمهوری اسلامی ایران پرداخته و از منظر حقوقی- اقتصادی، این تأثیر را مورد واکاوی قرار می دهد.
نتایج مطالعه نشان دهنده معنی داری تأثیر، حکومت جمهوری اسلامی ایران به معنی الاعم و دولتها به معنی الاخص، در بهبود توسعه زیست محیطی، بوده و تبیین می کند که هر فعالیتی که از جانب حاکمیت، در بهبود توسعه یافتگی اقتصادی، اجتماعی و سیاسی کشور مؤثر باشد، آلودگی محیط زیست در کشور ایران را به شدت تحت الشعاع خود قرار می دهد.
 
متن کامل [PDF 341 kb]   (6 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۶/۷/۲ | پذیرش: ۱۳۹۶/۱۰/۶ | انتشار: ۱۳۹۶/۱۰/۶