fa حق فرهنگی؛ منطق حاکم و مدل های تولید (مطالعه تطبیقی قوانین اساسی ایران و مصر) تخصصي Special پژوهشي Research <span style="font-family:2 Badr;"><span style="font-size:13.0pt;">نوظهور بودن حق فرهنگی به عنوان بخشی از حقوق بشر، سبب آن شده است که نه تنها فصل ممیزه این قسم از حقوق بشر، از سایر بخش ها مشخص نباشد، بلکه از میان مدل‌های تولید و شناسایی این حق، مدلی سازگار با نظام سیاسی اسلام، تأسیس نگردیده باشد، بنابراین هدف پژوهش پیش رو این است تا ابتدا منطق حاکم بر این حق بشری را مشخص نماییم و سپس مدل شناسایی و تولیدی که سازگار با نظام سیاسی اسلام باشد، پایه‌گذاری نماییم، پس از آن به مطالعه مقایسه ای قوانین اساسی ایران (مصوب 1979م) و مصر (مصوب 2012م) که مبتنی بر فقه اسلامی هستند، در زمینه حق فرهنگی پرداخته می شود. از جمله نتیجه های مطالعه حاضر این است که فصل ممیزه حق فرهنگی از سایر حقوق بشر، این است که هر حقی که باعث رشد فکری بشر شده و شکل دهنده هویت و شخصیت او باشد و باعث تعالی روحی و معنوی وی گردد، در زمره حق فرهنگی قرار می‌گیرد و در خصوص مدل های تولید و شناسایی حق فرهنگی، بر اساس شیوه دیالکتیک هگلی، مدل &laquo;مختلط&raquo; برای کشورهای مبتنی بر نظام سیاسی اسلام، پایه گذاری می گردد و اینکه قوانین اساسی ایران و مصر که مبتنی بر فقه اسلامی هستند، در مواردی ناقص بوده و نیازمند تکمیل و بازنگری می باشند.</span></span> <span style="font-family:2 Badr;"><span style="font-size:13.0pt;">از جمله کاربردهای پژوهش حاضر می توان به این موارد اشاره کرد که بر اساس منطق حاکم بر حق فرهنگی، می‌توان مصادیق این حق را در اسناد بین المللی و داخلی احصاء نمود و &laquo;مدل مختلط&raquo; را به عنوان مدل تولید و شناسایی حق فرهنگی در نظر گرفت و در نهایت خلاء ها و نواقص قوانین اساسی ایران و مصر را در زمینه بیان حق فرهنگی تبیین نموده و با ارائه پیشنهادات کاربردی، زمینه بازنگری قوانین مذکور فراهم گردد. پژوهش پیش رو به روش تحلیل مقایسه ای و با استفاده از ابزار کتابخانه ای صورت گرفته است به این صورت که ضمن بیان فصل ممیزه حق فرهنگی از سایر حقوق بشر، رویکرد قوانین اساسی ایران و مصر بعنوان قوانین اساسی مبتنی بر نظام سیاسی اسلام در خصوص حق فرهنگی، به طور مقایسه ای بررسی شده و نقاط اشتراک و افتراق آنها بیان گردیده است. </span></span> The emergence of cultural rights as a part of human rights has caused that not only the distinctive chapter of this type of human rights is not clear from other sectors, but also among the models of production and recognition of this right, a model compatible with the Islamic political system. Has not been established, so the purpose of this study is to first determine the logic governing this human right and then to establish a model of identification and production that is compatible with the political system of Islam, then a comparative study of Iranian constitutions ( Adopted in 1979 AD and Egypt (Adopted 2012 AD), which are based on Islamic jurisprudence, deal with cultural rights. One of the results of the present study is that the distinguishing chapter of cultural rights from other human rights is that any right that causes the intellectual development of human beings and shapes their identity and personality and causes their spiritual and spiritual excellence, is among the cultural rights. Regarding the models of production and recognition of cultural rights, based on the Hegelian dialectical method, a &quot;mixed&quot; model is established for countries based on the Islamic political system, and that the constitutions of Iran and Egypt, which are based on Islamic jurisprudence, Some items are incomplete and need to be completed and revised. Among the applications of the present study, we can mention that according to the logic governing cultural rights, examples of this right can be counted in international and domestic documents and the &quot;mixed model&quot; can be considered as a model for the production and recognition of cultural rights. Finally, to explain the gaps and shortcomings of the constitutions of Iran and Egypt in the field of expressing cultural rights, and to provide practical suggestions for the revision of the mentioned laws. The present research has been done by comparative analysis method and using library tools in such a way that while expressing the distinguishing chapter of cultural rights from other human rights, the approach of the constitutions of Iran and Egypt as constitutions based on the Islamic political system regarding rights Cultural, have been compared and their commonalities and differences have been expressed. حق فرهنگی, منطق حاکم, نظام سیاسی, قانون اساسی ایران, مصر Cultural law, ruling logic, political system, Iranian constitution, Egypt 163 184 http://priw.ir/browse.php?a_code=A-10-1876-1&slc_lang=fa&sid=1 javad shayanfar جواد شایان فر javad.shayanfar@ut.ac.ir 3621249761 10031947532846006497 Yes PhD student in Islamic jurisprudence and law, University of Tehran, Iran. عضو هیأت علمی گروه حقوق دانشگاه سیستان و بلوچستان و دانشجوی دکتری فقه و حقوق اسلامی دانشگاه تهران،ایران. seyedmohammad hoseini سید محمد حسینی hoseini.sm@ut.ac.ir 10031947532846006498 10031947532846006498 No Associate Professor, Department of Islamic Jurisprudence and Law, University of Tehran, Iran.(responsible auther) دانشیار گروه فقه و حقوق اسلامی دانشگاه تهران،ایران.(نویسنده مسئول) abedin momeni عابدین مؤمنی abedinmomeni@ut.ac.ir 10031947532846006499 10031947532846006499 No Associate Professor, Department of Islamic Jurisprudence and Law, University of Tehran, Iran. دانشیار گروه فقه و حقوق اسلامی دانشگاه تهران،ایران.