fa تحول سیاست خاورمیانه‌ای هند در پرتو استراتژی نگاه به غرب تخصصي Special پژوهشي Research <span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">در طول دو دهه گذشته سیاست خارجی هند </span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">متحول</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;"> شده است. از بدو استقلال در 1947 تا 1991، ساختار دوقطبی سیستم بین المللی، غلبه اجماع نهروئیسم بر سیاست خارجی، ژئوپلیتیک شبه قاره و میراث استعمار به مثابه مجموعه‌ای از عوامل سیاست خارجی هند را شکل می‌داد. در سالهای اولیه پس از استقلال، جواهر لعل نهرو نخستین نخست وزیر کشور</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">،</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;"> سیاست عدم تعهد را در پیش گرفت. در پرتو اصول عدم تعهد سیاست خارمیانه ای هند بر حمایت از سازمان آزادی بخش فلسطین، گسترش همکاری‌های سیاسی با جمهوری‌های انقلابی عربی مبتنی بود. پس از جنگ سرد سیاست خاورمیانه‌ای هند مبتنی بر عمل گرایی اقتصادی دگرگون شده است و عدم تعهد به عنوان راهنمای سیاست خاورمیانه‌ای هند در عصر جنگ سرد با اصول عمل گرایانه بدیلی جایگزین شده است که ذیل استراتژی نگاه به غرب مفصل بندی شده است. استراتژی نگاه به غرب هند به گستره وسیع خاورمیانه و آفریقا معطوف است که قلمرو موضوعی این مقاله سیاست خارجی هند در حوزه خاورمیانه است، که دگرگونی آن از چشم انداز نظریه موازنه منافع و به روش تبیینی بررسی گردیده است. </span></span></span><br> &nbsp; India&#39;s foreign policy has changed over the past two decades. From the time of independence in 1947-191, the bipolar structure of the international system formed the overcoming of the consensus of Neo-Rumi on foreign policy, the sub-continent&#39;s geopolitics, and the colonial heritage as a set of factors of Indian foreign policy. In the early years after independence, Jawahar Lal Nehru, the country&#39;s first prime minister, undertook a policy of non-alignment. In the light of the principles of non-alignment of India&#39;s foreign policy, it was based on the support of the Palestine Liberation Organization (FSA), the expansion of political cooperation with the Arab revolutionary republics. After the Cold War, the Middle Eastern policy of India has been transformed by economic pragmatism, and non-alignment has been replaced as a guide to India&#39;s Middle East policy in the Cold War with alternatives to pragmatic principles, followed by a strategy of looking at the West. The India&#39;s strategy of looking at West is broadly focused on the Middle East and Africa, so the subject matter of this article is India&#39;s foreign policy in the Middle East whose transformation has been examined from the perspective of the balance-of-interest theory through an exploratory method هند, سیاست خارجی, خاورمیانه, استراتژی نگاه به غرب, عمل گرایی. India, foreign policy, Middle East, At the West Strategy, Pragmatism 223 252 http://priw.ir/browse.php?a_code=A-10-230-1&slc_lang=fa&sid=1 محمد تقی زاده انصاری 10031947532846002185 10031947532846002185 Yes پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی