Political Research In Islamic World

fa تأثیر برجام بر روش‌های حل اختلاف هسته‌ای ایران و کشورهای 1+5 The effect of Borjam on the methods of resolving the nuclear dispute between Iran and the P5 + 1 countries تخصصي Special پژوهشي Research  با پذیرش برجام، دنیا شاهد حل و فصل یکی از پیچیده‌ترین و چالش‌برانگیزترین اختلافات بین‌المللی، آنهم از طریق یک شیوهٔ ابتکاری و جدید بود. پس از این اتفاق، شورای امنیت قطعنامهٔ 2231 را در تأیید مفاد برجام به تصویب رساند. برجام که بیشتر از ماهیت یک موافقت‌نامهٔ سیاسی برخوردار است و نمی‌توان آن را یک معاهدهٔ حقوقی الزام‌آور دانست، یک سری تعهدات داوطلبانه را بر عهدهٔ طرفین قرار داده و تمامی تحریم‌های شورای امنیت سازمان ملل متحد و همچنین تحریم‌های چندجانبه و ملی (اتحادیه اروپا و آمریکا) مرتبط با برنامهٔ هسته‌ای ایران را لغو نموده است. با پذیرش این سند، بسیاری در دنیا به صراحت از وقوع یک تحول بنیادین در عرصه حل و فصل اختلافات هسته‌ای سخن کردند و از برجام به عنوان یک شیوهٔ و الگوی ایده‌ال برای حل و فصل اختلافات بین‌المللی نام بردند. این نوشتار در صدد آن است که به این سؤال اصلی و اساسی پاسخ دهد که آیا برجام می‌تواند به عنوان یک تحول در شیوه‌های حل و فصل اختلافات هسته‌ای محسوب شود؟ فرضیه مقاله این است که چگونگی حل و فصل اختلاف هسته‌ای ایران در مقایسه با دیگر پرونده‌های مطرح در آژانس و طی کردن این مسیر از طریق مذاکره و گفتگو و نه ابزار قهرآمیز، تأیید برجام توسط شورای امنیت، لغو تمامی تحریم‌های هسته‌ای و به رسمیت‌شناختن حقوق هسته‌ای ایران (هر چند به صورت محدود) و سازکار حل و فصل اختلافات برجام که متفاوت از سازکارهای سنتی حقوق بین‌الملل برای حل اختلافات بوده و تا حدود زیادی به «آیین عدم‌پایبندی» شباهت دارد، یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که در صورتی که طرف‌های مقابل به طور کامل به تعهداتشان پایبند می‌ماندند، موارد مذکور می‌توانستند موجب گردند که برجام به عنوان شیوه‌ای بدیع و ابتکاری، خود را به عنوان یک الگو برای حل و فصل اختلافات هسته‌ای و دیگر اختلافات بین‌المللی معرفی کند. روش تحقیق در این نوشتار توصیفی- تحلیلی به بیان حل و فصل اختلافات برجام می‌باشد. By accepting Barjam, the world witnessed the resolution of one of the most complex and challenging international disputes, through an innovative and innovative approach. Following this, the Security Council adopted Resolution 2231, endorsing the provisions of the UN Security Council. Burjam, which is more of a political agreement and cannot be considered a legally binding treaty, imposes a series of voluntary commitments on the parties and all UN Security Council sanctions, as well as multilateral and national sanctions (EU and US). Has canceled related to Iran's nuclear program. By accepting this document, many in the world spoke openly about a fundamental change in the settlement of nuclear disputes, citing BRICS as an ideal method and model for resolving international disputes. This article seeks to answer the fundamental question of whether BRICS can be considered as a change in the way nuclear disputes are resolved. The hypothesis of the article is how to resolve the Iranian nuclear dispute in comparison with other cases in the IAEA and go through this process through negotiation and not through coercive means, approval of the Security Council by the Security Council, lifting of all nuclear sanctions and recognition of nuclear rights. Iran (albeit to a limited extent) and the UNHCR Dispute Settlement Mechanism, which differs from traditional international law mechanisms for resolving disputes and is very similar to the "non-compliance rite", the research findings show that if the opposing parties Fully adhering to their commitments, these cases could lead to Borjam presenting itself as an innovative and innovative way to resolve nuclear disputes and other international disputes. The research method in this article is descriptive-analytical to express the resolution of disputes. برجام, شورای حکام, شورای امنیت, گروه 1+5, سازکار حل و فصل اختلاف, آیین عدم‌پایبندی. Borjam, Board of Governors, Security Council, P5 + 1 Group, Dispute Resolution Mechanism, Non-compliance Ritual. 283 309 http://priw.ir/browse.php?a_code=A-10-1508-1&slc_lang=fa&sid=1 mostafa amiri مصطفی امیری 10031947532846005448 10031947532846005448 No PhD Student, Department of Law, UAE Branch, Islamic Azad University, Dubai, UAE دانشجوی دکتری تخصصی ، گروه حقوق ، واحد امارات ، دانشگاه آزاد اسلامی ، دبی ، امارات متحده عربی homayon habibi همایون حبیبی 10031947532846005449 10031947532846005449 Yes Assistant Professor, Department of Public and International Law, Allameh Tabatabaei University, Tehran, Iran استادیار گروه حقوق عمومی و بین الملل دانشگاه علامه طباطبایی ، تهران ، ایران mosa mousavi موسی موسوی زنوز 10031947532846005450 10031947532846005450 No Assistant Professor, Institute of Business Studies and Research, Tehran, Iran استادیار موسسه مطالعات و پژوهش های بازرگانی ، تهران ، ایران