دوره 9، شماره 4 - ( پژوهش های سیاسی جهان اسلام 1398 )                   جلد 9 شماره 4 صفحات 93-118 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Prospect for Russian-Iranian Relations over Syria: Strategic Implications for I. R. Iran. پژوهشهاي سياسي جهان اسلام. 2019; 9 (4) :93-118
URL: http://priw.ir/article-1-1067-fa.html
وفایی فرد فرهاد، طالبی آرانی روح‌اله. آیندهٔ روابط ایران و روسیه بر سر سوریه (همکاری یا منازعه؟). فصلنامه پژوهشهاي سياسي جهان اسلام. 1398; 9 (4) :93-118

URL: http://priw.ir/article-1-1067-fa.html


1- دانشجوی دکتری روابط بین الملل دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
2- عضو هیئت علمی گروه سیاست جهانی و منطقه ای دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. ، r_talebiarani@sbu.ac.ir
چکیده:   (345 مشاهده)
از سال 2011، سوریه میدانِ بروز جنگی تمام‌عیار بوده که انواع کنشگران اعم از داخلی، منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای و نیز دولتی و غیردولتی را درگیر ساخته است؛ به گونه‌ای که می‌توان گفت این کشور بین‌المللی‌ترین جنگ داخلی در دوران پس از جنگ سرد را تجربه کرده است. در این چارچوب، از میانِ دولت‌های درگیر در این جنگ، همکاری ایران و روسیه از یک‌سو نقش مهمی در جلوگیری از سرنگونی دولت بشار اسد و از سوی دیگر شکست داعش و روند نابودی یا تضعیف سایر گروه‌های تروریستی داشته است.
اما آنچه در این میان اهمیت دارد، چشم‌انداز این روابط همکاری‌آمیز بر سر سوریه به دنبال ماندگاری دولت بشار اسد و نابودی یا تضعیف تروریسم در این کشور است. هدفی که در این مقاله دنبال می‌شود این است که بر اساسِ روندهای امنیتی موجود در عرصه‌های دیپلماتیک و میدانیِ سوریه، از یک سو نشان دهد آیا ایران و روسیه به عنوان دو کنشگر فعال در منازعه سوریه همکاریِ کنونی را تداوم خواهند بخشید یا به سمت منازعه خواهند رفت و از سوی دیگر، جمهوری اسلامی ایران چه تدابیری را می‌تواند برای تأمین بهینهٔ منافع خود ییندیشد. در این چارچوب، با بهره‌گیری از رویکرد آینده‌پژوهی و با اتکا به روش سناریونویسی، حالت‌هایی را که می‌تواند در مناسبات ایران و روسیه بر سر سوریه پیش آید، بررسی و الزامات راهبردیِ هریک از آن‌ها برای جمهوری اسلامی ایران تحلیل می‌شود.
یافته‌های نوشتار حاکی از آن است که از میان سه سناریویِ کلیِ غلبه همکاری، حرکت به سمت غلبه منازعه و هم‌آیندیِ همکاری/منازعه، سناریویِ سوم محتمل‌ترین به نظر می‌رسد؛ چراکه دو کشور به صورت همزمان از یک‌سو دغدغه‌های ژئوپولیتیک و ایدئولوژیکِ مشترک و ماندگار و از سوی دیگر راهکارها، برنامه‌ها و سیاست‌های متفاوتی در قبال تحولات سوریه برای رفع این دغدغه‌ها دارند؛ در همین راستا، پیشنهاد می‌شود که جمهوری اسلامی ایران حوزه‌های منازعه و همکاری میان دو کشور در سوریه را شناسایی کند و بر سرِ مدیریت آن‌ها با روسیه به یک دستورکار مشترک برسد.
 
متن کامل [PDF 275 kb]   (101 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۸/۴/۲۴ | پذیرش: ۱۳۹۸/۸/۵ | انتشار: ۱۳۹۸/۱۲/۳

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمي- پژوهشي پژوهشهای سیاسی جهان اسلام می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Quarterly Journal of Political Research in Islamic World

Designed & Developed by : Yektaweb