دوره 9، شماره 4 - ( زمستان 1398 1398 )                   جلد 9 شماره 4 صفحات 283-309 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

امیری مصطفی، حبیبی همایون، موسوی زنوز موسی. تأثیر برجام بر روش‌های حل اختلاف هسته‌ای ایران و کشورهای 1+5. فصلنامه پژوهشهاي سياسي جهان اسلام. 1398; 9 (4) :283-309

URL: http://priw.ir/article-1-1233-fa.html


1- دانشجوی دکتری تخصصی ، گروه حقوق ، واحد امارات ، دانشگاه آزاد اسلامی ، دبی ، امارات متحده عربی
2- استادیار گروه حقوق عمومی و بین الملل دانشگاه علامه طباطبایی ، تهران ، ایران
3- استادیار موسسه مطالعات و پژوهش های بازرگانی ، تهران ، ایران
چکیده:   (198 مشاهده)
 با پذیرش برجام، دنیا شاهد حل و فصل یکی از پیچیده‌ترین و چالش‌برانگیزترین اختلافات بین‌المللی، آنهم از طریق یک شیوهٔ ابتکاری و جدید بود. پس از این اتفاق، شورای امنیت قطعنامهٔ 2231 را در تأیید مفاد برجام به تصویب رساند. برجام که بیشتر از ماهیت یک موافقت‌نامهٔ سیاسی برخوردار است و نمی‌توان آن را یک معاهدهٔ حقوقی الزام‌آور دانست، یک سری تعهدات داوطلبانه را بر عهدهٔ طرفین قرار داده و تمامی تحریم‌های شورای امنیت سازمان ملل متحد و همچنین تحریم‌های چندجانبه و ملی (اتحادیه اروپا و آمریکا) مرتبط با برنامهٔ هسته‌ای ایران را لغو نموده است. با پذیرش این سند، بسیاری در دنیا به صراحت از وقوع یک تحول بنیادین در عرصه حل و فصل اختلافات هسته‌ای سخن کردند و از برجام به عنوان یک شیوهٔ و الگوی ایده‌ال برای حل و فصل اختلافات بین‌المللی نام بردند. این نوشتار در صدد آن است که به این سؤال اصلی و اساسی پاسخ دهد که آیا برجام می‌تواند به عنوان یک تحول در شیوه‌های حل و فصل اختلافات هسته‌ای محسوب شود؟
فرضیه مقاله این است که چگونگی حل و فصل اختلاف هسته‌ای ایران در مقایسه با دیگر پرونده‌های مطرح در آژانس و طی کردن این مسیر از طریق مذاکره و گفتگو و نه ابزار قهرآمیز، تأیید برجام توسط شورای امنیت، لغو تمامی تحریم‌های هسته‌ای و به رسمیت‌شناختن حقوق هسته‌ای ایران (هر چند به صورت محدود) و سازکار حل و فصل اختلافات برجام که متفاوت از سازکارهای سنتی حقوق بین‌الملل برای حل اختلافات بوده و تا حدود زیادی به «آیین عدم‌پایبندی» شباهت دارد، یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که در صورتی که طرف‌های مقابل به طور کامل به تعهداتشان پایبند می‌ماندند، موارد مذکور می‌توانستند موجب گردند که برجام به عنوان شیوه‌ای بدیع و ابتکاری، خود را به عنوان یک الگو برای حل و فصل اختلافات هسته‌ای و دیگر اختلافات بین‌المللی معرفی کند. روش تحقیق در این نوشتار توصیفی- تحلیلی به بیان حل و فصل اختلافات برجام می‌باشد.
متن کامل [PDF 329 kb]   (36 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1398/8/24 | پذیرش: 1398/11/19 | انتشار: 1399/8/24

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمي- پژوهشي پژوهشهای سیاسی جهان اسلام می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Quarterly Journal of Political Research in Islamic World

Designed & Developed by : Yektaweb