دوره 16، شماره 3 - ( فصلنامه پژوهش‌های سیاسی جهان اسلام پاییز 1405 )                   جلد 16 شماره 3 صفحات 66-53 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

karami S. (2026). Artificial Intelligence, Citizens’ Political Rights and Digital Governance: A Comparative Study of Iran and China through 2026. , Political Research In Islamic World (Priw). 16(3), 53-66. doi:https://doi.org/10.22034/priw.16.3.4
URL: http://priw.ir/article-1-1980-fa.html
کرمی سعید.(1405). هوش مصنوعی، حقوق سیاسی شهروندان و حکمرانی دیجیتال: مطالعه تطبیقی تحولات حقوقی و تنظیم‌گری ایران و چین تا ۲۰۲۶ , فصلنامه پژوهش‌هاي سياسي جهان اسلام. 16 (3) :66-53 https://doi.org/10.22034/priw.16.3.4

URL: http://priw.ir/article-1-1980-fa.html


استادیار، گروه حقوق، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. ، Karami.t54@pnu.ac.ir
چکیده:   (1595 مشاهده)
پژوهش حاضر نسبت میان گسترش هوش مصنوعی و تضمین حقوق سیاسی شهروندان را در دو نظام حقوقی ایران و چین بررسی می‌کند. مسئله اصلی آن است که پردازش داده، تصمیم‌گیری خودکار و تولید محتوای مصنوعی، هم شیوه اعمال قدرت عمومی و هم شرایط مشارکت در حوزه عمومی را تغییر داده‌اند. پرسش پژوهش این است که تحولات حقوقی و تنظیم‌گری این دو کشور تا شهریور ۱۴۰۵ و سپتامبر ۲۰۲۶ چه ظرفیت‌ها و محدودیت‌هایی برای حفاظت از حریم خصوصی، برابری، آزادی بیان، دسترسی به اطلاعات، مشارکت سیاسی و دادرسی منصفانه دارند. پژوهش با روش توصیفی، تحلیلی و تطبیقی و بر پایه بررسی قوانین، اسناد سیاستی، مقررات اجرایی و ادبیات علمی انجام شده است. چارچوب مقایسه شامل مبنای پردازش داده، شفافیت، ارزیابی خطر، نظارت انسانی، حق اعتراض و پاسخ‌گویی است. یافته‌ها نشان می‌دهد ایران با سند ملی هوش مصنوعی، قواعد ارائه خدمات و قانون ملی توسعه هوش مصنوعی به سوی ساختار نهادی و تنظیم‌گری تخصصی حرکت کرده است؛ بااین‌حال، تضمین‌های فردی مربوط به تصمیم خودکار هنوز به مقررات اجرایی روشن‌تر نیاز دارد. چین مجموعه‌ای تفصیلی‌تر از قواعد حفاظت از اطلاعات شخصی، امنیت داده، ممیزی، تشخیص چهره و برچسب‌گذاری محتوای مصنوعی ایجاد کرده است. این تفصیل لزوماً به‌تنهایی کیفیت اجرای حقوق را نشان نمی‌دهد. نتیجه آنکه حفاظت مؤثر از حقوق سیاسی به تناسب قواعد با خطر، شفافیت قابل فهم، ارزیابی آثار حقوقی، امکان بازبینی انسانی و مسیر واقعی شکایت و جبران وابسته است. مقایسه، تفاوت معماری حقوقی دو کشور و اهمیت سنجش اجرای عملی قواعد را آشکار می‌سازد.

 
متن کامل [PDF 1957 kb]   (605 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1405/5/17 | ویرایش نهایی: 1405/8/26 | پذیرش: 1405/7/21 | انتشار: 1405/8/21

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمي- پژوهشي پژوهشهای سیاسی جهان اسلام می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Quarterly Journal of Political Research in Islamic World

Designed & Developed by : Yektaweb