دوره 15، شماره 2 - ( پژوهش های سیاسی جهان اسلام شماره تابستان 1404 )
جلد 15 شماره 2 صفحات 25-1 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Farhang F, vosoughi S, Basiri M A. Analysis of the Impact of International Institutions and Emerging Powers on the Economic and Political Development of the Islamic Republic of Iran. پژوهشهاي سياسي جهان اسلام 2025; 15 (2) :1-25
URL: http://priw.ir/article-1-2019-fa.html
URL: http://priw.ir/article-1-2019-fa.html
فرهنگ فاطمه، وثوقی سعید، بصیری محمدعلی. تحلیل تاثیر نهادهای بین المللی و قدرت های نوظهور برتوسعه اقتصادی و سیاسی جمهوری اسلامی ایران. فصلنامه پژوهشهاي سياسي جهان اسلام. 1404; 15 (2) :1-25
فاطمه فرهنگ1 
، سعید وثوقی*2 ، محمدعلی بصیری3
، سعید وثوقی*2 ، محمدعلی بصیری3
1- دانشجوی دکتری روابط بین الملل ، گروه علوم سیاسی، دانشگاه اصفهان،ایران
2- دانشیار روابط بین الملل، گروه علوم سیاسی، دانشگاه اصفهان(نویسنده مسئول) ،S.vosoughi@ase.ui.ac.ir
3- دانشیار روابط بین الملل، گروه علوم سیاسی، دانشگاه اصفهان
2- دانشیار روابط بین الملل، گروه علوم سیاسی، دانشگاه اصفهان(نویسنده مسئول) ،
3- دانشیار روابط بین الملل، گروه علوم سیاسی، دانشگاه اصفهان
چکیده: (33 مشاهده)
نهادهای بینالمللی از ارکان مهم نظم جهانی به شمار میروند که در فرآیندهای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی نقشی فراتر از حد کارکردهای سنتی خود ایفا میکنند. در جهان پیچیده امروز، این نهادها تنها مسیر همکاری را هموار نمی کنند، بلکه با مجموعه ای از ساز و کارهای خود می توانند به افزایش سرعت اثرگذاری کشورها و شکل گیری شیوه های جدید در نظام بینالملل کمک کنند. نقشی که در این پژوهش از آن با عنوان شتاب دهنده یادشده است. استفاده از این مفهوم کوششی است برای توضیح بهتر ظرفیت هایی که نهادها در تقویت قدرت و نفوذ کشورها ایجاد می کنند. تمرکز اصلی پژوهش حاضر بر این است که جمهوری اسلامی ایران چگونه میتواند با استفاده ازظرفیتهای نهادهای بینالمللی، جایگاه سیاسی و اقتصادی خود را در عرصه جهانی بهبود بخشد. چارچوب نظری این پژوهش بر نهادگرایی لیبرال و واقعگرایی نوین استوار است و در فرضیه اصلی آن این موضوع بیان شده که بهرهگیری راهبردی ازساز و کارهای نهادی میتواند به ارتقای موقعیت بینالمللی ایران منجرشود. در این میان، تجربیات قدرتهای نو ظهور مانند چین و هند در استفاده هوشمندانه از نهادها نیز به عنوان نمونه ای مقایسه ای مورد توجه قرارگرفته است. یافتههای پژوهش نشان میدهدکه نهادهای بینالمللی ازطریق ایجاد چارچوب های هنجاری، فراهم سازی بسترهای مشروعیت ساز، تنظیم روابط چند جانبه و افزایش کارآمدی همکاری ها میتوانند برای کشورها کارکردی شتاب دهنده داشته باشند. این مطالعه با روش توصیفی-تحلیلی و بهرهگیری از دادههای اسنادی و منابع کتابخانهای انجام شده است و در پایان چارچوبی برای ارزیابی نقش نهادهای بینالمللی در تقویت همگرایی و منافع ملی قدرتهای نوظهور ارائه میشود.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
