دوره 15، شماره 1 - ( پژوهش های سیاسی جهان اسلام شماره بهار 1404 )
جلد 15 شماره 1 صفحات 91-67 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
ostovar M, shahali A, khodabandelo A. Investigating the Role of Political Elites Governing Modernization in the Second Pahlavi Period. پژوهشهاي سياسي جهان اسلام 2025; 15 (1) :67-91
URL: http://priw.ir/article-1-2028-fa.html
URL: http://priw.ir/article-1-2028-fa.html
استوار مجید، شاه علی احمدرضا، خدابنده لو افشین. بررسی نقش نخبگان سیاسی حاکم بر مدرن سازی در دوره پهلوی دوم. فصلنامه پژوهشهاي سياسي جهان اسلام. 1404; 15 (1) :67-91
1- گروه علوم سیاسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران ، ostovar@iau.ac.ir
2- دانشیار گروه معارف اسلامی دانشگاه علم و صنعت ،تهران ،ایران
3- گروه علوم سیاسی و حکمرانی، واحد الکترونیک، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2- دانشیار گروه معارف اسلامی دانشگاه علم و صنعت ،تهران ،ایران
3- گروه علوم سیاسی و حکمرانی، واحد الکترونیک، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
چکیده: (14 مشاهده)
بعد از سال 1332 و استقرار دولت مطلقه پهلوی دوم و جابجایی نخبگان سیاسی قدیمی با نخبگان وفادار به شاه، دورهای جدید از مدرن سازی در ایران آغاز شد. با افزایش درآمدهای نفتی و استقلال دولت از نخبگان سیاسی، شاه کمتر علاقهمند به بکارگیری نخبگان مستقل و منتقد شد و به تدریج عرصه سیاسی کشور با نخبگانی وابسته و هماهنگ با سیاستهای ابلاغی شاه، جایگزین نخبگان پیشین شدند. پرسش اصلی پژوهش حاضر این است که نخبگان سیاسی حاکم چه نقشی در مدرنسازی ایران در دوره پهلوی دوم داشتند؟ در این پژوهش با بررسی ویژگیها و اقدامات نخبگان سیاسی حاکم در دوره پهلوی دوم، تلاش شد سیاست مدرنسازی مورد بررسی قرار گیرد. پهلوی دوم نیز با اتکاء به درآمد نفتی فزاینده و گسترش دستگاه بوروکراسی، به تقویت دولت فراگیر در ایران پرداخت. نخبگان سیاسی از مهمترین گروههای مجری این توسعه آمرانه بودند که با هوش و تلاشی مستمر رشد اقتصادی خیره کنندهای را برای کشورمان فراهم نمودند. آنچه که از یافتههای این پژوهش به دست آمده نشان میدهد، نخبگان سیاسی حاکم در اجرای سیاستهای توسعه اقتصادی و توسعه صنعتی دستاوردهای موثری داشتند اما در توسعه سیاسی و استقلال تصمیمسازی از نهاد دولت خیلی موفق نبودند. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی – تحلیلی و در چارچوب مطالعات تاریخی و مبتنی بر منابع کتابخانهای انجام شده است.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
