دوره 10، شماره 3 - ( پاییز 1399 )                   جلد 10 شماره 3 صفحات 41-64 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

mohammadnezhad N, tohidfam M, mahmodi M. A critique of political rationality from the point of view of Akhund Khorasani. پژوهشهاي سياسي جهان اسلام. 2020; 10 (3) :41-64
URL: http://priw.ir/article-1-1356-fa.html
محمدنژاد ناصر، توحیدفام محمد، محمودی مرتضی. نقدی بر عقلانیت سیاسی از نظر آخوندخراسانی. فصلنامه پژوهشهاي سياسي جهان اسلام. 1399; 10 (3) :41-64

URL: http://priw.ir/article-1-1356-fa.html


1- دانشجوی دکتری گروه علوم سیاسی، مسائل ایران، واحد تهران مرکز ، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2- دانشیار گروه علوم سیاسی-اندیشه سیاسی و مسائل ایران، واحدتهران مرکز، دانشگاه ازاد اسلامی، تهران، ایران. ، tohidfam_m@yahoo.com
3- استادیارگروه علوم سیاسی-اندیشه سیاسی و مسائل ایران، واحدتهران مرکز، دانشگاه ازاد اسلامی، تهران، ایران.
چکیده:   (318 مشاهده)
در این مقاله با مراجعه به آثار مکتوب برجای مانده از آخوندخراسانی به بررسی دیدگاه این شخصیت برجسته روحانی طرفدار نهضت مشروطه درمورد چگونگی سازماندهی امور عمومی جامعه پرداخته شده است.
هدف: هدف آن است که با بررسی دقیق‌تر دیدگاه­های ایشان در یک چارچوب مفهومی مشخص دریابیم که راهکار پشنهادی ایشان درمورد اداره جامعه، کاهش ظلم شاهان و جبران عقب ماندگی ایران چه بوده است.
در این راستا با بهره‌گیری از رهیافت عقلانیت سیاسی فوکویی که به رابطه حاکم و مردم مربوط می‌شود، سه عقلانیت سیاسی تا کنون تحقق یافته از دید فوکو یعنی عقلانیت سیاسی «امیرنشینی»، «شبانوارگی قدیم» و «شبانوارگی جدید» را مورد توجه قرار داده و با عنایت به اصلاحات دینی تحقق یافته در مسیحیت غرب و مفاهیم مطروحه در فلسفه غرب در زمینه امور عمومی، ویژگی‌های سه عقلانیت مذکور بازشناسی، تفکیک و دسته‌بندی شده است. بدین‌ترتیب معیار لازم برای شناسایی عقلانیت مستقر در ادوار مختلف به‌دست آمده و در یافتن پاسخ به دو سوال: 1- آخوندخراسانی برای تغییر کدام عقلانیت سیاسی تلاش کرده است؟
2- عقلانیت سیاسی مطلوب وی کدام بوده است؟ به این نتیجه رسیده‌ایم که عقلانیت سیاسی مستقر در دوران متصل به مشروطه برخلاف نظر عده‌ای از نویسندگان نه «شبانوارگی» بلکه «امیرنشینی» بوده و عقلانیت مطلوب این عالم دینی «شبانوارگی قدیم» بوده است.

فرضیه: به‌نظر می‌رسد که عقلانیت سیاسی مطلوب آخوندخراسانی بر مبنای عقلانیت دینی و شرع بوده است.
متن کامل [PDF 282 kb]   (77 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1399/2/15 | پذیرش: 1399/6/2 | انتشار: 1399/7/1

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمي- پژوهشي پژوهشهای سیاسی جهان اسلام می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Quarterly Journal of Political Research in Islamic World

Designed & Developed by : Yektaweb