دوره 15، شماره 4 - ( فصلنامه پژوهش های سیاسی جهان اسلام زمستان 1404 )
جلد 15 شماره 4 صفحات 148-123 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Eslami R, Salehi B. Transformation of New Media and the Public Sphere in Afghanistan: An Analysis Based on Habermas’s Theory in the Post-Taliban Context. پژوهشهاي سياسي جهان اسلام 2025; 15 (4) :123-148
URL: http://priw.ir/article-1-1984-fa.html
URL: http://priw.ir/article-1-1984-fa.html
اسلامی روحاله، صالحی برنا. تحول رسانههای نوین و دگرگونی حوزه عمومی در افغانستان: تحلیلی بر مبنای نظریه هابرماس در بستر پساسقوط طالبان. فصلنامه پژوهشهاي سياسي جهان اسلام. 1404; 15 (4) :123-148
روحاله اسلامی*1 
، برنا صالحی2
، برنا صالحی2
1- دانشیار، گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. ، eslami.r@um.ac.ir
2- دانشجوی دکتری، گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
2- دانشجوی دکتری، گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
چکیده: (30 مشاهده)
این پژوهش با بهرهگیری از چارچوب نظری حوزه عمومی یورگن هابرماس، به بررسی تأثیر تحولات رسانهای در افغانستان پس از سال 2001 بر شکلگیری یا تضعیف حوزه عمومی بهعنوان فضایی برای گفتگوی عقلانی و مشارکت مدنی میپردازد. پرسش اصلی پژوهش این است که چگونه رسانههای نوین، بهویژه پلتفرمهای دیجیتال و شبکههای اجتماعی، بر ایجاد یا محدودیت حوزه عمومی در این کشور تأثیر گذاشتهاند؟ فرضیه اصلی پژوهش این است که ظهور رسانههای دیجیتال به تقویت نسبی حوزه عمومی کمک کرده، اما چالشهایی مانند قطبیسازی قومی، سانسور، تهدیدات امنیتی و محدودیتهای آزادی بیان مانع تحقق کامل آن شدهاند. با استفاده از روش کیفی، یافتههای پژوهش نشان میدهند که در دوره جمهوری (2001–2021)، رسانههای نوین، بهویژه شبکههای اجتماعی مانند فیسبوک و توییتر (ایکس)، فضاهایی غیررسمی برای طرح مسائل عمومی، گفتگوهای میانفرهنگی و نقد قدرت فراهم کردند و به مشارکت مدنی گروههای حاشیهای، از جمله زنان و جوانان، کمک نمودند. با این حال، پس از بازگشت طالبان در اوت 2021، اعمال سانسور گسترده، محدودیت دسترسی به اینترنت و خشونت علیه روزنامهنگاران با بیش از 200 مورد نقض آزادی رسانه تا سال 2024-این فضاها را بهشدت تضعیف کرده است. یافتهها همچنین نشان میدهند که حوزه عمومی در افغانستان بیشتر در بسترهای غیررسمی دیجیتال شکل گرفته و نهادهای رسمی به دلیل ضعف ساختاری و فشارهای سیاسی نتوانستهاند نقش مشابهی ایفا کنند. این پژوهش بر لزوم توسعه سواد رسانهای، حمایت از روزنامهنگاری مستقل و ایجاد فضایی امن برای کنشگران تأکید دارد تا پتانسیل رسانههای نوین برای بازسازی حوزه عمومی در شرایط چالشبرانگیز افغانستان محقق شود.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
