این پژوهش به بررسی تطبیقی نسلکشی غیرنظامیان به دست یهود در دو واقعه اخدود و غزه میپردازد. هدف اصلی این تحقیق، تحلیل چگونگی وقوع این دو رویداد و شناسایی شباهتها و تفاوتهای میان آنهاست. لذا سوال اصلی تحقیق این است که نسلکشی غیرنظامیان مسیحی و مسلمان به دست یهود در وقایع اخدود و غزه چگونه و با چه انگیزه ها و عللی رخ داده و چه وجوه اشتراکات و تفاوت هایی بین این دو وجود دارد؟ پژوهش با روش توصیفی ـ تحلیلی انجام شده و دادههای آن از منابع تفسیری و تاریخی مرتبط با واقعه اخدود و نیز از گزارشهای حقوقی ـ انسانی ِمعاصر درباره غزه استخراج شده است. یافتهها نشان میدهد که یهودیان در گستره تاریخ و دوران معاصر در موارد متعددی نه بهعنوان قربانی، بلکه بهعنوان طراحان و عاملان نسلکشی عمل کردهاند. از جمله در واقعه اخدود، ذونواس یهودی دست به یک نسلکشی هدفمند زد و با رویکرد نابودی جامعه موحد نجران، هزاران مومن مسیحی را به دلیل ایمانشان در آتش سوزاند و در وقایع غزه نیز، رژیم صهیونیستی با رویکرد تبعیض قومی و مذهبی، در یک مدت زمان محدود، اقدام به قتل عام بیش از هفتاد هزار غیر نظامی مسلمان و مجروحیت و آوارگی صدها هزار نفر نمود. هر دو واقعه، با وجود تفاوت در زمینه تاریخی، ابزارهای اعمال خشونت و مقیاس پیامدها، از حیث جهتگیری حذفگرایانه علیه یک جمعیت هدف، قابلیت مقایسه دارند. در اخدود، خشونت در قالب کشتار مستقیم مؤمنان به سبب باور دینی آنان نمود یافته و در غزه، این خشونت صورتی گسترده تر و ساختاری تر یافته و با کشتار مستقیم، آوارگی اجباری و تخریب زیرساختهای حیاتی بهعنوان نسلکشی تدریجی شناخته میشود. هر دو واقعه اخدود و غزه نشان میدهند که ادعای یهودیان مبنی بر قربانی نسلکشی بودن، با شواهد تاریخی اقدامات آنها علیه دیگر جوامع سازگاری ندارد.
| بازنشر اطلاعات | |
|
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |